​‘Leveranciersverplichting voor energiebesparing ongewenst’

30.05.2016 | Branchenieuws | 1228 keer bekeken
​‘Leveranciersverplichting voor energiebesparing ongewenst’

Het verplichten van energieleveranciers om een bepaald percentage energie te besparen is een ongewenste maatregel om het energiebesparingsdoel uit het energieakkoord te halen. Dat meldt voorzitter Medy van der Laan van Energie-Nederland in een interview in Ensoc Magazine.

Energie-Nederland komt op voor de belangen van energiebedrijven. Dat deze bedrijven niet gebaat zouden zijn met energiebesparing ontkent Van der Laan echter. ‘Energiebesparing vormt een van de meest efficiënte instrumenten om de CO2-uitstoot te verminderen, iets dat klanten steeds meer vragen, zeker na het klimaatakkoord van Parijs. Dat biedt kansen voor energieleveranciers om actiever aan de slag te gaan met energiebesparing, zoals zonnepanelen en adviezen voor isolatie. We zien dit als een toekomstige taak waar we ook ons geld mee kunnen verdienen.’ Energie-Nederland voerde dit voorjaar een campagne voor energiebesparing onder de noemer ‘Sta op uit je stoel’.

Energiebesparing
In het energieakkoord is afgesproken om in 2020 100 PJ extra energiebesparing te realiseren. Energie-Nederland houdt zich daar ook mee bezig, zegt Van der Laan. ‘We voeren overleg over extra maatregelen om deze doelstelling te halen. Daarnaast pleiten we voor een energiebesparingsimpuls. Dat houdt in dat we vol inzetten op energiebesparing en dat een fonds wordt opgericht om energiebesparende maatregelen te financieren. Dit moet een alternatief vormen voor de leveranciersverplichting, waarbij leveranciers worden verplicht om een doelstelling voor energiebesparing te halen. Deze verplichting houdt een hoog risico in, omdat leveranciers een te hoge boete moeten betalen als ze hun doelstelling niet halen. Dat vinden we ongewenst.’

Klimaatakkoord
Energie-Nederland wil recht doen aan de afspraken van het klimaatakkoord van Parijs. Doel daarvan is om de CO2-uitstoot zodanig te verminderen, dat de opwarming van de aarde beperkt blijft tot hooguit 2 graden, en als het kan tot hooguit 1,5 graad. Van der Laan: ‘Dit betekent dat we er in de Europese Unie voor moeten kiezen om de CO2-uitstoot in 2030 met 50 procent te verminderen. Dat is hoger dan de ambitie van de Europese Unie, dat streeft naar 40 procent CO2-reductie in 2030. Vijftig procent CO2-reductie kunnen we niet alleen, maar moet Europa-breed worden bewerkstelligt. Ook moeten alle sectoren meedoen aan het Europese emissiehandelssysteem (ETS) zoals luchtvaart, scheepvaart, mobiliteitssector en landbouw. Voorwaarde is wel een serieus hogere CO2-prijs, door emissierechten uit de markt te halen.’

Flinke klus
Van der Laan geeft toe dat het ambitieus is om 50 procent CO2-reductie in 2030 te halen. ‘Het is een flinke klus waar we ons vol voor willen inzetten. We hopen daarom ook dat het ETS voor alle sectoren gaat gelden en dat de CO2-prijs fors hoger wordt. Dat maakt het rendabel om de CO2-uitstoot te verminderen. Bovendien maken we hiermee op termijn een einde aan de afhankelijkheid van subsidies. In de tussentijd moet de SDE-regeling blijven zolang het ETS niet werkt. Een EU-brede aanpak is ook van belang, omdat er anders een waterbed-effect optreedt tussen verschillende landen, zoals Nederland en Polen. Als in Nederland minder CO2 uitstoot kan Polen CO2-rechten kopen van Nederland en daardoor meer CO2 uitstoten. Net als bij een waterbed, waar de ene plek omhoog gaat als je een andere plek omlaag duwt.’

Interview lezen?
Het volledige interview met Medy van der Laan staat in Ensoc Magazine, dat begin juni verschijnt. Het thema is Europa; energielabel, energie-audits en EU-strategie komen aan bod. Een gratis proefexemplaar kunt u
hier aanvragen.

Met Medy in debat?
Medy van der Laan doet mee aan het afsluitende debat op het Nationaal Energie Congres op 16 juni in Utrecht. Het congres gaat in op de vraag hoe Nederland 100 PJ energie moet besparen in 2020. Wilt u het congres bijwonen? U kunt zich hier inschrijven.

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Meld jezelf nu aan voor de Ensoc nieuwsbrief en ontvang het laatste nieuws, trends en aanbiedingen.

Reacties (6)

Reageren
  • 01.06.2016 - 10:59 uur | David E. Dirkse

    @C.Anink
    [..overheid bij wet geldstromen initieert ..]
    Ik wil dat geld nuttig wordt besteed. Dat is hier om vele redenen niet het geval
    1. CO2 is als broeikasgas te verwaarlozen. Waterdamp en wolken bepalen de temperatuur. Convectie is 100 x belangrijker dan straling
    2. Er staan wereldwijd meer dan 1000 nieuwe kolencentrales gepland.
    Waarom dus miljarden besteden aan een niet bestaand probleem.
    Als de CO2 concentratie halveert (- 200ppm) dan groeit er niets meer. Het is dus alleen op deze gronden al onwaarschijnlijk dat een verhoging van 100ppm negatieve invloed zal hebben. Vast staat wel positieve invloed: met wat meer CO2 groeit en bloeit alles een stuk beter.

  • Carel Anink
    31.05.2016 - 23:00 uur | Carel Anink

    Als de overheid bij wet geldstromen initieert ten laste van mijn portemonnee om een bepaald doel te bereiken dan wil ik ook dat dat geld naar dat doel gaat en nergens anders heen. De overheid heeft verschillende manieren om die geldstromen te initiëren zoals subsidies, fiscale regelingen, kosten initiëren in een ongewenste productiemethode (CO2 kosten) en wat al niet meer. De in het artikel voorgestelde verhogen van kosten van CO2 emissie bij de productie van elektriciteit is zo’n geldstroom. Het doel is een elektriciteitsprijs te creëren waarmee de onrendabele top van productiemiddelen die geen of weinig CO2 emitteren is te financieren. Echter, het geld gaat dan ook naar productiemiddelen die dat geld niet nodig hebben. Zoals waterkracht of een al volledig afbetaalde windmolen. Deze onbedoelde geldstroom noemen we windfall profits. Daar ben ik tegen. En ik weet dat ieder weldenkend mens aan wie ik dit uitleg daar ook tegen is.
    Als voorbeeld het volgende. In de jaren 2002 tot 2005 zijn er veel windmolens gebouwd met een vermogen van ca. één MW. De stichtingskosten van die windmolens waren toen tussen de 1 en 1,1 miljoen Euro. Deze molens hebben in tien jaar, naast de stroomprijs, 1,37 miljoen Euro aan subsidie ontvangen. Na tien jaar is de molen afbetaald en komt er geen subsidie meer. Ze draaien voor de gewone energieprijzen en daar zijn deze molens met een mooie winst voor de ondernemer goed van te exploiteren. De voorgestelde CO2 prijsverhoging moet naar een niveau waarbij subsidie niet meer nodig is. Dus blijven deze molens voor hun elektriciteit een vergoeding ontvangen die vergelijkbaar is met de subsidie die ze al gehad hebben. Dat is niet uit te leggen maar ook contraproductief. Als geld van de burgers, en dat is de verhoogde energieprijs door CO2 kosten, niet naar het doel gaat waar het voor bestemd is, wordt dat doel minder gehaald.

  • 31.05.2016 - 20:35 uur | Math Geurts

    Omdat de Nederlandse energie-belasting-regeling zo in elkaar gezet is dat het voor kleine gebruikers financieel interessanter is om zelf elektriciteit te gaan produceren achter meter in plaats van energie (met name aardgas) te besparen maken we de leverancier dan maar verantwoordelijk voor het realiseren van de besparing die bij de gebruiker (achter de meter) gerealiseerd moet worden. Je moet maar op het idee komen of is het gewoon doormodderen?

  • 31.05.2016 - 17:42 uur | David E. Dirkse

    Opnieuw worden twee zaken door elkaar gehaald, dan wel op één hoop gegooid: efficiency en bezuiniging.
    Het eerste is altijd goed: hetzelfde bereiken met minder energie of met minder materiaal. De industrie doet dat al doorlopend.
    Bezuiniging echter betekent dat doelbewust mogelijkheden worden beperkt, er is dus sprake van verarming. Dat is achteruitgang.
    Het huidige toverwoord is "duurzaamheid". Dat is een tamelijk hol begrip. Want het betekent in zijn kale definitie alleen maar, dat een bepaalde leefwijze langdurig is te handhaven. Er zijn wat plekken op de wereld waar al duizenden jaren duurzaam werd geleefd, maar daar willen we niet wezen. Totale stagnatie en een levensverwachting van zo'n 35 jaar (Amazone oerwoud) . Wij danken onze welvaart, vrijheid en wetenschap juist aan die niet duurzame leefwijze van mede onze voorouders. Duurzaam leven is het simpelst in diepe armoede. Zodat eenzijdig streven naar duurzaamheid het gevaar van verarming inhoudt. De makkelijkste weg erheen immers.
    Wij moeten niet akkoord gaan met bezuinigingen. De inzet dient te zijn: welvaarthandhaving. Doen we dat goed, dan is duurzaamheid het resultaat.
    Bezuiniging afdwingen is afstevenen op armoede. Het is een soort capitulatie, ontkenning van het menselijk vernuft. De mens als creatief en innovatief wezen onwaardig.

  • Jos Klomp
    31.05.2016 - 14:23 uur | Jos Klomp

    Geachte Mevr. Van der Laan,

    Neem mijn bijdrage aan dit forum en mijn reacties eens door.
    https://www.ensoc.nl/kennisbank/boete-op-gemiste-co2-reductie-beter-dan-ets?utm_source=nieuwsbrief_Mei%2716%20editie%201&utm_medium=email&utm_campaign=edm_Ensoc&utm_id=13999

    ETS werkt niet, SDE is een doodlopende weg en vooral bedrijven missen de impuls (vooral nu bij de lage energieprijzen en ETS-kosten) om te willen besparen.
    Door inderdaad Europa-breed een decarbonisatieverplichting in het leven te roepen (zoals dat nu bij de brandstoffen in Duitsland het geval is) veeg je in één al die onwerkzame aspecten van tafel terwijl je wel de gunstige effecten sorteert, inclusief de eventuele administratieve overdracht naar andere Lidstaten.

  • P. Lomito
    30.05.2016 - 15:48 uur | P. Lomito

    Het is ook ongewenst dat energiebedrijven windmolens plaatsen om een een inkomstenstroom met SDE+ op gang te brengen ten koste van consumenten. In diverse landen is gebleken dat het subsidiëren van windmolens onwerkbaar en onhoudbaar is... de stroomtarieven voor consumenten worden door die subsidies zo 50% hoger (van gemiddeld 19 naar 29 eurocent/kWh) en dat is voor grote groepen minder draagkrachtige burgers voldoende om in energiearmoede te belanden.

    Denemarken, Duitsland en Spanje hebben hun ambities al getemperd omdat het aan de onderkant van de samenleving fout loopt. Ik heb het volste vertrouwen dat wij in NL precies dezelfde fout gaan maken.