​​Industrie wil energie besparen, maar doet het niet

31.03.2017 | Branchenieuws | 397 keer bekeken
​​Industrie wil energie besparen, maar doet het niet

De zware industrie wil wel energie besparen, maar doet het niet, op enkele koplopers na. Dit beeld rijst op uit het prilste nummer van Ensoc Magazine, het vakblad over energiebesparing dat deze week is verschenen.

De energie-intensieve industrie investeert in grote windparken op zee om de CO2-uitstoot van haar energiegebruik te verlagen, maar heeft nauwelijks oog voor energiebesparing, terwijl dat laatste een van de meest rendabele manieren is voor CO2-reductie. Helaas komt energiebesparing in de zware industrie onvoldoende van de grond. Dat heeft niet te maken met onwil, maar met diverse legitieme redenen, zoals de overweging om alleen te investeren bij een terugverdientijd van minder dan 2,5 jaar, maar het komt ook door een gebrek aan handhaving en praktijkvoorbeelden.

‘Blinde vlek’
Ensoc Magazine zoomt in haar voorjaarsnummer in op de zware industrie. De sector doet te weinig aan energiebesparing, terwijl dat wel technisch en economisch haalbaar is. Clustermanager energie Hans van der Spek van brancheorganisatie FME, verwoordt de situatie treffend: ‘De industrie kan met energiebesparing op goedkope en economisch rendabele wijze de CO2-uitstoot verminderen, maar doet dit niet om een aantal legitieme redenen.’ Volgens Van der Spek hebben veel bedrijven, een ‘blinde vlek’ voor energiebesparing. ‘Dat moet veranderen,’ zegt Van der Spek.

Energieakkoord
In het energieakkoord is afgesproken dat de zware industrie in 2020 9 petajoule (PJ) moet besparen op het energiegebruik. Tot nu toe blijft de voortgang steken op zo’n 2 PJ. ‘Dat betekent dat de doelstelling bij lange na niet wordt gehaald. Dat is zonde, want bij energie-intensieve bedrijven zijn er nog veel mogelijkheden om rendabel energie te besparen,’ zegt Tweede Kamerlid Stientje van Veldhoven van D66 in een interview met Ensoc Magazine. Van Veldhoven stelt voor om de zware industrie te verplichten tot energiebesparing, net zoals dat bij het mkb gebeurt via energie-audits.

Afspraken
AkzoNobel is niet bang voor verplichtingen, zo meldt Remko Ybema, manager externe energiezaken bij AkzoNobel, in gesprek met Ensoc Magazine. Hij begrijpt dat een verplichting tot energiebesparing waarschijnlijk komt, omdat de grote bedrijven bij elkaar te weinig energiebesparing opleveren. Maar volgens Ybema heeft een verplichting op AkzoNobel een beperkte impact. ‘De maatregelen die verplichten worden doen we al. Dat komt voort uit de meerjarenafspraken en de aanvullende één-op-één-afspraken op gebied van energiebesparing. Wij voldoen al aan die afspraken.’

Laaghangend fruit
Voor Tata Steel wordt het steeds lastiger om nog energie te besparen, omdat het laaghangend fruit al is geplukt. Dat zegt Nando Leerentveld, projectleider energie en klimaat bij Tata Steel, tijdens een bezoek aan de staalfabrieken in IJmuiden. ‘We zitten dichtbij het thermodynamisch potimum, waardoor we met energiebesparing bijna aan de limiet zitten. Dat betekent dat we andere stappen moeten gaan zetten om verder te verduurzamen.’ Leerentveld denk hiervoor aan andere technieken voor het maken van staal, nog betere recycling van afval en integratie met regionale warmtenetten.

cover_EnsocMagazine_2017-01.jpg
Omslag van het themanummer van Ensoc Magazine over de zware industrie

Wilt u meer lezen? Neem dan een gratis proefabonnement op Ensoc Magazine.

Foto: De energie-intensieve industrie in de haven van Rotterdam

Redactie Ensoc, 31-mrt-17

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Meld jezelf nu aan voor de Ensoc nieuwsbrief en ontvang het laatste nieuws, trends en aanbiedingen.

Reacties (1)

Reageren
  • P. Lomito
    31.03.2017 - 14:20 uur | P. Lomito

    De benodigde investeringen voor energiebesparing in de (zware) industrie zijn gigantisch en worden daarom bij voorkeur gepland op logische momenten: wanneer groot onderhoud uitgevoerd wordt of als installaties vervangen moeten worden wegens bereiken economische/technische levensduur. Aangezien het om zeer dure installatie/machines gaat is het ondenkbaar dat een bestaande installatie vroegtijdig vervangen gaat worden om aan vrijwillige energiedoelstellingen van de overheid te voldoen. En zoals geconstateerd wordt investeren bedrijven liever in windmolens omdat daarmee veel gratis geld binnengeharkt kan worden. De overstimulatie van windenergie vertraagt daarom de benodigde investering in energiebesparing, eigen schuld van de overheid die de Trias Energetica bewust op de kop zet om de inkomsten uit gas en energiebelastingen op peil wil houden.