Toon Buiting (Radboud Universiteit) – “Kunnen we niet een stapje verder?”

Columns | 1375 keer bekeken
Toon Buiting (Radboud Universiteit) – “Kunnen we niet een stapje verder?”

Iedere week spreekt Ensoc een energieprofessional over zijn of haar werk. Deze week is dat Toon Buiting, sinds 2010 werkzaam als coördinator energiebeleid bij de Radboud Universiteit Nijmegen. Hij geeft ons een inkijkje in zijn werkzaamheden en deelt zijn ervaringen. 

Verliefdheid en techniek
'Ik heb zelf een technische opleiding gehad. De interesse voor energie is begonnen toen ik op de HTS zat. Ik had toen verkering met een meisje die op de sociale academie zat. Toen dacht ik, dat is eigenlijk veel interessanter! Dat was in een boeiende tijd van bezettingen, breiende en vergaderende mensen. De focus op mensen was erg aanwezig en dat trok me wel, hoewel techniek me ook bleef interesseren. Ik hoefde niet zo zeer te gaan breien, dat was dan ook weer té. Maar ik realiseerde me wel; als ik nou iets met duurzame energie ga doen, dan ben ik vast gemotiveerder om die saaie, technische lessen te volgen.'

“Als energiecoördinator komt veel neer op overtuigen van mensen.”

'Gedurende mijn loopbaan ben ik langzaam opgeschoven richting de beleidskant. Ik beschouw mezelf niet écht als een beleidsman, maar ook niet meer als een techneut. Zeker als ik zie hoe jonge collega’s met softwareprogramma’s omgaan, dat houd ik niet meer bij. Toch maakt dat ik met mijn technisch onderlegde visie dat ik weet waar ik het over heb; dat ik weet hoeveel het bespaart als je dubbel glas plaatst, of LED-verlichting. Die combinatie is belangrijk. Het sociale aspect is belangrijk, als energie coördinator komt veel neer op overtuigen van mensen.'

“Energiebesparing: als je het goed doet heb je er profijt van, maar het ‘scoort’ niet lekker.”

'Energiebesparing is effectief. Desondanks is het een proces met weinig aanzien. Het is saai, tijdrovend en duur. Als je het goed doet heb je er profijt van, maar het ‘scoort’ niet lekker. Je merkt in deze sector dat ‘de buitenwereld’ een belangrijke factor is bij het maken van beslissingen. Milieubewustzijn moet geprofileerd worden. ‘Scoren’ bij het publiek doe je door je acties zichtbaar te maken. Zonnepanelen scoren bijvoorbeeld goed, zeker als ze zichtbaar geplaatst worden. Duurzaamheid wordt op deze manier snel een imagokwestie. Er ontstaat steeds meer aandacht voor energietransitie en duurzaamheid. Maar ik vind het belangrijk dat we gewoon naar onszelf kijken: hoe kunnen wíj beter worden?'

“Een universiteit is niet commercieel ingesteld. Het is niet onze stijl om te laten zien dat we goed bezig zijn.”

'Als universiteit zitten niet wij niet in de commerciële sector. We hechten dan ook geen waarde aan een ‘labeltje’ om te laten zien dat we goed bezig zijn. Een intern verbeteringstraject is minder interessant, want het is minder zichtbaar. Dus daar scoor je niet mee. Hoewel dit naar mijn mening het meest effectief is. Tegelijkertijd is er grote behoefte aan profilering. Het management zoekt nog naar vastigheid om duurzaamheid te benoemen.'

Meer aandacht voor energie
'Als vastgoedmedewerker merk ik dat er onder studenten en medewerkers ook steeds meer aandacht ontstaat voor duurzaamheid en energiebesparing. Ze komen met vragen, opmerkingen en de behoefte om daarover van gedachte te wisselen. Er wordt bijvoorbeeld sinds een aantal jaar een cursus “Energie” aangeboden, waar ik zelf ook in doceer. Daarnaast wordt er ook binnen andere opleidingen aandacht aan besteed. In die zin wordt het draagvlak voor energiebesparing groter. Het onderwerp wordt daardoor ook minder saai en gaat meer ‘leven’.'

Lastige processen
'Juist die medewerkers en studenten blijven een groep waar we weinig invloed op hebben. We hebben wel projecten lopen om gedragscomponenten positief te beïnvloeden, maar dat zijn nogal arbeidsintensieve trajecten. Je hebt namelijk ook niet overal invloed op. Een voorbeeld is de aanschaf van nieuwe apparaten. In de besluitvorming is het energieverbruik meestal geen issue. We hebben daar vanuit vastgoed zelf weinig zicht op. Daarom ben ik nu zelf vooral technisch bezig en weinig met gedragsbeïnvloeding. Je hebt altijd een grote groep mensen die er totaal niet mee bezig is, maar juist de kleine groep die er wèl bewust mee bezig is, is daar vaak ook intensief mee bezig. Zij starten projecten om proactief bezig te zijn met besparing. Het onderwerp leeft dus wel onder studenten.'

Een universiteit met een visie
'Als universiteit hanteren we de ‘levenscyclusbenadering’. Dit houdt in, dat wij niet alleen naar de investering kijken, maar meer geïnteresseerd zijn wat het op de lange termijn kost (qua onderhoud e.d.) Een gebouw moet toch minimaal 50 jaar mee gaan. Bijvoorbeeld ons nieuwste gebouw; daarin zit driedubbel glas. Dat is duur, het verdient zich niet snel terug, maar het past wel binnen die ‘levenscyclusbenadering’. Dat heeft te maken met good housekeeping, wellicht komt dat omdat we van oudsher een katholieke universiteit zijn. Kiezen voor een duurzame oplossing, omdat het dan in de toekomst minder onderhoud vereist, is hier een voorbeeld van.'

Advies voor medeprofessional
'Als ik energieprofessionals een advies zou mogen meegeven? Het is in onze sector vooral van belang om bij jezelf blijven. Laat je niet leiden door belangen van bepaalde partijen, maar geef zelf onafhankelijk energieadvies. Het is belangrijk dat je niet blindelings op beloftes van leveranciers af gaat, dat je kritisch bent en de discussie aangaat. Ik zie het als een taak van de energieprofessional om in de discussie rond energietransitie de zin en onzin te benoemen.'

Voldoening
'Het meest uitdagende van het werk als energiecoördinator is een balletje opgooien bij je gesprekspartner door te vragen: “kunnen we niet een stapje verder?”. Om voor jezelf te ‘scoren’ en voldoende voldoening uit je werk te halen is het belangrijk je niet blind te staren op de doelstellingen. Onze doelstelling van 2% besparen op eindverbruik is dit jaar nèt niet behaald. Ik werk met mijn collega’s aan projecten om dit te halen. Maar ik haal voldoening uit het bedenken van oplossingen samen met anderen. Volledig voor elkaar krijgen wat je beoogt is lastig. Toch geeft het al voldoening als men bereid is te luisteren en geïnspireerd raakt door wat je voorstelt. Daar gaat het om, dat je mensen aan het denken krijgt. Uiteindelijk moeten zij deze “energie” meenemen in hun werkproces.'

Tekst: Milou Scheeren

Foto: Luchtfoto van Radboud Universiteit Nijmegen

Ook meedoen aan of iemand opgeven voor de rubriek professional van de week? Dat kan! Stuur u gegevens naar redactie@ensoc.nl en we nemen contact met u op.

Voor meer informatie kun je contact met ons opnemen.

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Meld jezelf nu aan voor de Ensoc nieuwsbrief en ontvang het laatste nieuws, trends en aanbiedingen.

Reacties (0)

Reageren