​‘Salderen maakt thuisaccu onrendabel’

Expertartikelen | 2353 keer bekeken
​‘Salderen maakt thuisaccu onrendabel’

Het volgende kabinet moet de salderingsregeling grondig aanpassen en flexibele tarieven invoeren om decentrale opslag van elektriciteit rendabel te maken. Op dit moment is er geen business case voor thuisaccu’s zoals de Tesla Powerwall, schrijft consultant Joris Govers.

Tekst: Joris Govers

De huidige positie van prosumenten, vastgelegd middels de salderingsregeling, belemmert de verdere flexibilisering van de Nederlandse elektriciteitsmarkt. Niet alleen botst de salderingsregeling met het principe van vraag en aanbod, het stelt energieleveranciers ook voor een opslagvraagstuk zonder dat hiervoor een duidelijke vergoedingsstructuur is afgesproken.
Deze ongewenste situatie kan worden opgelost door het invoeren van flexibele tarieven en een grondige aanpassing van de salderingsregeling. Beide maatregelen zullen verder een aanmoedigende werking hebben op de toepassing van decentrale elektriciteitsopslag, die op zijn beurt een belangrijke bijdrage kan leveren aan de duurzame handhaving van balans op het net.

Salderingsregeling
In de kern houdt de salderingsregeling in dat prosumenten de door henzelf overtollig opgewekte duurzame elektriciteit uit bijvoorbeeld hun zonnepanelen mogen ‘wegstrepen’ tegen de consumptie die zich voordoet op momenten dat de eigen opwek niet volstaat. De salderingsregeling impliceert dat de door prosumenten geleverde elektriciteit dezelfde marktwaarde heeft als de gevraagde elektriciteit ten tijde van tekortschietende eigen opwek.

Gratis opslag
De groeiende duurzame opwekcapaciteit in zowel binnen- als buitenland en de daaruit voortvloeiende piekmomenten in aanbod en vraag zetten deze vooronderstelling echter in toenemende mate onder druk. In extremis kan gesteld worden dat prosumenten, die elektriciteit leveren en vragen in lijn met de piekmomenten in duurzame opwek, verlangen dat de door hen overtollig opgewekte elektriciteit kosteloos wordt opgeslagen om te worden (terug)geleverd wanneer de eigen opwek niet volstaat.

Slimme meters
Het introduceren van flexibele tarieven en een grondige aanpassing van de salderingsregeling kan deze groeiende onbalans corrigeren. Dankzij digitale (slimme) meters is het voor netbeheerders nu mogelijk om het verbruik van consumenten per kwartier inzichtelijk te maken. Verder zijn de IT-systemen van zowel netbeheerders als leveranciers binnen afzienbare tijd in staat om met variabele tarieven (kwartierbeprijzing) te werken.

Vraag verplaatsen
Diverse proeven hebben verder inmiddels aangetoond dat consumenten zich door variërende prijzen laten sturen en blijvend bereid zijn hun vraag te verplaatsen naar goedkopere momenten. Dit gegeven kan als basis dienen om de salderingsregeling aan te passen. Het beginsel van vraag en aanbod, en dus variabele prijzen, zou ook bij de levering van elektriciteit door prosumenten leidend moeten zijn. De vergoeding voor prosumenten zou niet langer gebaseerd moeten zijn op de hoeveelheid geleverde kWh maar op basis van de marktwaarde van de geleverde kWh.

Impuls voor thuisaccu
Het invoeren van flexibele tarieven en het aanpassen van de salderingsregeling kan tevens zorgen voor een impuls in de toepassing van decentrale elektriciteitsopslag. Op dit moment is er door de salderingsregeling en de betrouwbaarheid van de Nederlandse energielevering geen business case voor decentrale elektriciteitsopslag met thuisaccu’s zoals de Tesla Powerwall. Flexibele tarieven kunnen het voor zowel prosumenten als consumenten echter interessant maken om elektriciteit op te slaan tijdens piekmomenten in aanbod en om elektriciteit te consumeren dan wel leveren op piekmomenten in vraag.

Batterijen als reservevermogen
Hiernaast kunnen door een toename in decentrale elektriciteitsopslag nieuwe business modellen ontstaan. Een voorbeeld hiervan is het voornemen van Eneco om middels een ‘zwerm’ batterijen primair reservevermogen aan Tennet aan te bieden. De opbrengst hiervan zal worden gedeeld tussen Eneco en de deelnemende huishoudens. Dergelijke initiatieven creëren verder de mogelijkheid om een stapeling van diensten aan te bieden, namelijk de opslag van de eigen duurzaam opgewekte elektriciteit, zekerheid in het geval van een stroomstoring, en de mogelijkheid om geld te verdienen door het aanbieden van reservevermogen aan Tennet.

Nieuwe business modellen
De invoering van variabele tarieven en een grondige aanpassing van de salderingsregeling leiden volgens JBR waarschijnlijk tot een toename in decentrale elektriciteitsopslag en de ontwikkeling van nieuwe business modellen. Gezamenlijk maken deze ontwikkelingen het mogelijk om piekmomenten in vraag en aanbod in toenemende mate te sturen. Door een dergelijke handhaving van balans op het net kunnen mogelijke dure netverzwaringen worden voorkomen.

Over de auteur: Joris Govers werkt als consultant energie bij JBR Management Consultants. Hij heeft veel ervaring met strategische en financiële vraagstukken in de energiemarkt. Govers volgde de opleiding International Relations and International Organizations aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij studeerde af op de geopolitieke effecten van schaliegas.

Foto: Hannah Beljaars-Frederiks uit Rotterdam-Heijplaat heeft zonnepanelen en een thuisbatterij. Ze is als een van de eerste deelnemers aangesloten op CrowdNett, een app die Eneco met hulp van Tesla, SolarEdge en Ampard aanbiedt. Thuisbatterijen gaan een belangrijke rol spelen in het balanceren van het (inter)nationale stroomnet (foto Eneco).

Redactie Ensoc, 15-dec-16

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Meld jezelf nu aan voor de Ensoc nieuwsbrief en ontvang het laatste nieuws, trends en aanbiedingen.

Reacties (18)

Reageren
  • 29.12.2016 - 22:33 uur | Carel Anink

    Impuls voor thuisaccu: staat in het artikel. Daarin wordt over flexibele tarieven gesproken. Wat daar mee bedoeld wordt is mij niet duidelijk geworden uit het artikel. Ik ken alleen het begrip prijs voor de elektriciteit (door marktwerking) en vaste tarieven (BTW, EB, ODE, transport, enz.). Maar welk probleem willen we oplossen? Eerst maar eens duidelijk maken met een sommetje.

    Voorbeeld: een huishouden met een verbruik van 3.600 kWh per jaar. Zij streven naar nul op de meter. Daarvoor worden aangeschaft 4 kWp aan zonnepanelen die 900 vollasturen maken per jaar, derhalve 3.600 kWh.
    Deze panelen produceren 74 % van de kWh in de zes lichtste maanden (april t/m sept) en 26 % in de donkerste maanden. Het verbruik van dat huishouden vindt voor 39 % plaatst in de lichtste maanden en voor 61 % in de donkerste. Dat betekend dat 35 % van de productie in de lichte maanden naar de donkere maanden moet worden verplaatst. Dat is in dit geval 1.259 kWh. Voor nul op de meter is dan een accu nodig met een opslagcapaciteit van 1.259 kWh. Dat is meer dan een derde van het jaarverbruik.

    Duidelijk zal zijn dat met een thuisaccu dit vraagstuk, economisch aanvaardbaar, niet is op te lossen. Echter, als je het probleem over de muur gooit, op het openbare elektriciteitsnet, veranderd het vraagstuk dan? In principe niet. Dat het nu nog geen probleem is komt doordat er een gering aantal zonnepanelen is in relatie tot het totale elektriciteitsverbruik. Zodra veranderd door een grote toename van zonnepanelen komt de BV Nederland in dezelfde situatie als het huishouden uit het voorbeeld. Als we dan ook nog met elektriciteit gaan verwarmen omdat het gas moet verdwijnen, moeten we zelfs meer dan driekwart van de zon elektriciteit opslaan en gedurende een half jaar bewaren.

  • 27.12.2016 - 21:26 uur | Carel Anink

    Er is een elektriciteitsvraag, die constant wisselt, en die moet worden beleverd. Als je dat automatisch wilt doen kan dat met een opwekunit die stuurbaar is. Bijvoorbeeld door de spanning te meten en op basis daarvan op en af te regelen met de opwekunit. Zeggen dat een opwekunit die niet regelbaar is dit regelen automatisch kan is een onjuiste bewering. Zon en wind zijn niet op te regelen. Als het donker en windstil is kun je van alles proberen, automatisch of met de hand, de vraag kun je er niet mee dekken.

    Sterker nog, de onberekenbaarheid en de volatiliteit van productie met zon en wind dwingt producenten met regelbaar vermogen tot juist meer automatisering die snel kan reageren om de spanningshuishouding op orde te houden. En wie betaalt dat? Wordt dat ook uit de SDE betaald? Nee dus. Die krijgt de consument op zijn bordje doordat de kosten hiervan in de elektriciteitsprijs verwerkt worden. De elektriciteitsprijs die zoals het nu lijkt in de toekomst vooral bepaald wordt door peperdure paniek stroom die moet voorkomen dat de spanningshuishouding volledig ontspoort.

    Leuk weetje: Op de Duitse spotmarkt was tijdens de kerstdagen de prijs voor elektriciteit negatief tot wel- € 67,- per MWh. En dan wel voor zelfs een periode van 10 uur aaneengesloten. Oorzaak: veel wind. De automatisering van de van de windstroom heeft dit niet kunnen voorkomen. Dus zelfs afregelen lukt niet met die apparaten.

  • P. Lomito
    27.12.2016 - 17:57 uur | P. Lomito

    Salderen is onrecht, het gelegaliseerd inruilen van vrijwel waardeloze zomerstroom door dure winterstroom op kosten van de buren. Ten ontrechte wordt vaak aangenomen dat salderen een ontwerpkeuze is geweest, dat oude draaischijfmeters bewust geschikt gemaakt werden om terugdraaien van de draaischijf mogelijk te maken en zo automatisch te salderen. Dit is echter niet het geval, het terugdraaien van de meter kan beter gezien worden als een ontwerpfout waarbij het terugdraaien nooit is bedoeld en niet is voorzien. Niet voor niets is men later draaischijfmeters met teruglooprem gaan produceren om het automatisch salderen te voorkomen. Ook de massale uitrol van de slimme meter kan als middel gezien worden om automatisch salderen definitief af te schaffen. Er zal wel een overgangsregeling komen om bestaande eigenaren van PV-installaties te ontzien maar dat voorkomt niet dat de huidige salderingsregeling (= ook een overgangsregeling tijdens de uitrol slimme meter) zo rond 2023 tot een einde komt.

    In plaats van te investeren in te dure accu's kan ook gekozen worden om het eigen stroomverbruik zoveel mogelijk te minimaliseren en het resterende verbruik af te stemmen op het aanbod van zelf opgewekte stroom.

  • 26.12.2016 - 23:57 uur | Henk Daalder

    Rijbewijzen zijn de pest voor het taxibedrijf.
    We moeten mensen een rijverbod opleggen in de spits. Ze verstoppen de wegen voor taxi's.

    En de elektriciteitsmarkt mag best flexibeler, maar geef consumenten de kans hun stroom juist van de markt af te halen. Windmolens en zonnepanelen werken automatisch. Dus wie heeft de stroom markt nog nodig? Wek je stroom zelf op. Benut je dak voor zonnepanelen, en koop kavels windpark voor de rest.
    Wordt trotse windpark eigenaar en laat de markt voor stroom aan neoliberale stumperds.
    Salderen is een recht, net als rijden op de openbare weg.

  • koen weijand
    22.12.2016 - 09:39 uur | koen weijand

    Ik heb nog geen lithium ion batterij gezien die 5000 keer meegaat, normaal is 500x bij 80% ontlading en 80% restcapaciteit.
    als je m tot 3.9V laadt verlies je 30% capaciteit, maar krijg je ca 4x meer ofwel 2000 laadcycli. dat zeggen in elk geval de broeders van SAFT in frankrijk die al jaren batterijen maken voor ruimtevaart en medisch implantaten . Er is een fabrikant in spanje (ampere energy valencia) die 6000 cycli claimt, maar daar geloof ik geen snars van.

  • P. Lomito
    21.12.2016 - 23:33 uur | P. Lomito

    De kans is inderdaad vrij groot dat we nog enkele jaren met een tweeslachtig systeem van uitgeklede saldering en kwartierstarieven gaan werken. Het eerste om de schijn op te houden dat salderen behouden blijft terwijl het belangrijkste pijnpunt, het verlies aan inkomsten van energiebelastingen, omzeild kan worden. Het salderen zal dan gaan om enkele eurocenten per kWh op een consumententarief van 28-32 eurocent per kWh. Daarmee is ook gelijk duidelijk dat opslag niet rendabel zal zijn.

    Maar we mogen ook niet uitsluiten dat na de TK17-verkiezing het huidige energiebeleid en subsidies worden afgebouwd, en dat de salderingsregeling volledig afgeschaft gaat worden. Ik verwacht wel dat de uitrol van de slimme meter onverminderd voortgezet zal worden omdat dit een voorwaarde is om de salderingsregeling effectief te kunnen beëindigen.

  • Anton Schiere
    21.12.2016 - 18:20 uur | Anton Schiere

    Joris Govers maakt in zijn artikel een denkfout, hij wil namelijk het opheffen van 1:1 salderen stapelen met tarief differentiatie. Dat hoeft helemaal niet.
    Als je toe zou gaan naar een kwartiers tarief met vier verschillende prijzen per kWh, dat gestuurd wordt door vraag en aanbod, dan zal als er overvloed op het net is de prijs vanzelf laag worden en krijg je op dat moment voor je terug geleverde zonnestroom vanzelf ook een lage prijs. En stel dat je een accubank hebt, of een auto op de stoep en je levert als de prijs hoog is terug, dan krijg dan die hoge prijs. Die prijs bepaalt dan of het een rendabele businesscase is.
    1:1 Salderen zelf is dus niet de hond in de pot voor de thuisopslag.
    Vereist daarbij is echter wel, dat de netbeheerder op elk moment communiceert welk tarief van toepassing is. En dit liefst met stuurpulsen doet, zodat gebruikers/leveranciers daar hun gedrag (geautomatiseerd) op kunnen aanpassen. Zoals in het voorbeeld van het vrieshuis, maar ook je eigen vrieskist, was-/ vaatwasmachine t/m accumulatorkachel.
    De vraag is echter of de nu uitgerolde z.g. slimme meters wel slim genoeg zijn om met bijvoorbeeld vier verschillende tarieven om te kunnen gaan.

    Kortom afblijven van salderen, maar wel tarief differentiëren en daarover communiceren met stuurpulsen.
    (Liebherr heeft al een z.g. SmartGridProof vrieskast)

    Over opslag: (onderstaand wordt steeds gerekend met € 0,20 als basis stroomprijs)
    1. De opslagketen over waterstof al dan niet aangevuld met ammoniak leidt ruwweg tot 75% energetisch verlies.
    Op die manier geleverde stroom zou dus € 0,20/25%= € 0,80 per kWh gaan kosten.
    Hier komen dan nog de slijtage kosten van de ammoniakfabriek overheen
    2. Via Lithium is het verlies in de lader/omvormer circa 20%, maar de slijtagekosten van de Lithium batterij tikken zwaar door. In de afweging met een lood/zuur batterij is Lithium in het voordeel vanwege de nagenoeg 100, maar in de levensduur ook tot 80% teruglopende efficiëntie van die batterij. Het gemiddelde totale ketenverlies via Lithium komt daarmee dan op 30%.
    Voor grote systemen is de investering in Lithium thans € 500 per kWh en gaan ze bij max. 80% ontlading 5.000 keer mee. Dat geeft een batterijslijtageprijs per door de batterij geleverde kWh van: 500/5000/0,8= € 0,125.
    Tel hierbij op de stroomprijs + het ketenverlies dan kom je op: € 0,20/70% + € 0,125 = € 0,41 per uit de opslag geleverde kWh. Hier komen dan nog de afschrijving-/slijtagekosten van lader/omvormer overheen.

    3. Via opslag in lood/zuur batterijen is de investering bij grote systemen € 90 per kWh en gaan ze bij max. 80% ontlading 1.500 keer mee. Dat geeft een batterijslijtageprijs per door de batterij geleverde kWh van: 90/1500/0,8= € 0,075.
    Maar lood heeft een grotere inefficiëntie dan Lithium, hou daarom gemiddeld 40% (=incl. lader-/omvormer verliezen) als ketenverlies aan.
    Tel hierbij op de stroomprijs + het keten verlies dan kom je op: € 0,20/60% + € 0,075 = € 0,41 per uit de opslag geleverde kWh. Hier komen dan nog de afschrijving-/slijtagekosten van die lader/omvormer overheen.

    Dit verschil tussen beide batterijtypen lijkt dus lood om oud ijzer, maar er zijn twee redenen om bij grootschalige opslag niet voor Lithium, maar wel voor lood/zuur te kiezen:
    - Lithium is een schaarse daardoor dure grondstof, die je daarom beter in mobiliteit toepassingen kunt inzetten.
    - Laat je een renteverlies component in het sommetje meelopen, dan zal bij stijgende rentestanden lood/zuur snel in het voordeel zijn.

    Samenvattend:
    - Direct lokaal gebruik van hernieuwbare energie is energetisch het voordeligst.
    - Gewoon 1:1 blijven salderen.
    - Netbeheerders moeten via stuurpulsen communiceren over welk tarief op enig moment geldt, zodat gebruikers en leveranciers hierop kunnen inspelen, en
    - Tarief scherp differentiëren, waarbij het dure piektarief meer dan veertig eurocent per kWh moet zijn om alleen al thuis opslag te kunnen bekostigen.
    - Tegelijkertijd zal een gedifferentieerd tariefschema de terugverdientijd bij zonnepanelen negatief beïnvloeden.

  • 20.12.2016 - 23:40 uur | Carel Anink

    Jos, dank je wel voor je vraag.
    Onbalans ontstaat doordat er afgeweken wordt van het programma.

    Hoe zit dat met zo’n programma, wat is dat?
    Iedere leverancier moet elke dag opgeven wat hij denkt de volgende dag per uur in te voeden en af te nemen. Dat geheel van alle leveranciers, die (zoals dat genoemd wordt) programma verantwoordelijk zijn, moet met elkaar in evenwicht zijn. Als een leverancier daar vanaf wijkt dan creëert hij onbalans.

    De eerst vraag die dan opkomt is: Wie is een leverancier? Ben je ook een leverancier als je teruglevert?
    Een leverancier is degene die programma verantwoordelijk is. Dat is ongeacht de richting van de elektrische stroom op het overdracht punt. Dus als jij met jouw zonproductie teruglevert dan is het energiebedrijf aan wie je levert de leverancier. Hij factureert. Als je teruglevert een credit factuur en als je afneemt een debet factuur. In jouw geval ben je een kleinverbruiker en van kleinverbruikers is een profiel gemaakt waaraan kleinverbruikers gemiddeld voldoen. Er wordt vanuit gegaan dat je samen met 100.000 andere kleinverbruikers elke dag van de week een bepaald gemiddeld patroon van afname zult hebben. Op basis van dat profiel koopt jouw leverancier de elektriciteit in bij producenten (bijvoorbeeld elektriciteitscentrales maar het kan ook een WKK van een tuinder zijn of een andere leverancier die long zit) die gegarandeerd kunnen leveren. Deze producenten zijn ook programma verantwoordelijk en zullen hun levering keurig netjes uitvoeren. Als die 100.000 kleinverbruikers nu gewoon doen wat ze altijd doen, een mooi gemiddeld profiel verzorgen, dan is alles in evenwicht. Nou, je voelt hem al. Zo’n zonnepaneel schopt het hele systeem in de war. Met 1 % of 2 % van de kleinverbruikers die zoiets doet valt dat weg in de marge. Maar nu worden het er zoveel dat er serieus iets gaat gebeuren.

    Hoe los je dit op?
    Dat doet voor de kleinverbruikers (de zogenaamde profielklanten) de netbeheerder. Die krijgt die elektriciteit van de zonpanelen extra op zijn net en moet er iets mee. Wat hij doet is van te voren inschatten hoeveel hij aan zonnestroom kan verwachten en dat hoeft hij niet in te kopen om zijn netverliezen te compenseren dan wel dat kan hij verkopen als hij meer zonnestroom verwacht dan de netverliezen. Voor grootverbruikers, boven de 100 kW, ligt dit vraagstuk bij de leverancier. Dat kan ook omdat deze grootverbruikers telemetrisch op kwartierdata gealloceerd worden.

    Wie koopt die extra elektriciteit die op het net komt?
    Die wordt gekocht door producenten met stuurbaar vermogen. Die hebben elektriciteit verkocht aan de leveranciers en moeten leveren. Maar dat hoeven ze niet zelf te produceren. Als ze dat ergens anders kunnen kopen voor een prijs die lager is dan hun productie kosten dan zullen ze dat doen en zullen ze die elektriciteit leveren. Je snap het vast al. De elektriciteit van windmolens en zonnepanelen wordt gekocht door producenten met stuurbaar vermogen die er dan meer aan verdienen dan wanneer ze zelf produceren en draaien dan hun instanties op een lager pitje. Maar ook afnemers met stuurbaar vermogen bewegen zich op deze markt. Een vrieshuis die lager moet vriezen dan -25° C mag rustig doorvriezen naar – 30° C en dat doet hij ook als de elektriciteit door veel wind of zon in de aanbieding is. Komt er een wolk voor de zon en stijgt de prijs dan laten ze de temperatuur weer oplopen naar -25° C.

    Op welke markten wordt deze handel gedaan?
    Op de day ahead market (APX) op basis van weersverwachting en op de onbalansmarkt op basis van een forecast van de onbalansprijs.

  • 20.12.2016 - 20:54 uur | jos Schalks

    Carel bedankt voor de berekening, ammoniak werd laatst genoemd maar is inderdaad niet zon goed alternatief, er zat geen berekening bij!
    Wat is onbalans en waarom is dat nu een probleem.
    verbruik per 24 uur varieert al sinds de eerste centrales, er is echter pas sinds de zonnepanelen en wind energie belangstelling voor.
    de schommeling is wel wat groter maar ook niet dramatisch, per wijk gaat er vrijwel geen energie naar buiten, de topopbrengsten in de zomer worden over de buurt en bedrijven verdeeld en verbruikt. De centrale ziet wel een afnemend vermogen, door lastig terug regelen gedrag moet het overschot opgeslagen worden, bij afnemende zonkracht zet je de opslag bij, en snachts loopt alleen de centrale met lager verbruik!
    Alle zonne energie wordt gebruikt de centrale draait bijna altijd de hele dag op lager vermogen, maar wel constant, Er hoeft geen energie vernietigd te worden door schommelend aanbod en verbruik.
    uiteraard gaat door opslag en opwekking wat energie verloren , maar als je van een Kw gratis energie 400 watt overhoud is dat beter als de Kw weggooien..
    Mijn eigen zonnestroom wordt ongeveer 5 maanden per jaar direct verbruikt, de andere maanden lever ik een deel terug aan het net voor de buren.

  • 20.12.2016 - 18:38 uur | Carel Anink

    Mark Bouwmeester, Welk nut heeft het om in de wijk te balanceren? Neem de windstille en bewolkte/mistige dag van vandaag. In de accu’s komt absoluut geen zonnestroom, die zijn dan echt leeg. Er is in de weide omtrek geen decentrale windproductie te vinden. De capaciteit moet dan wel geleverd worden want er zal niemand te vinden zijn die zich af laat schakelen omdat de wijkopslag leeg is. Dus, er zijn geen capaciteitskosten te besparen met de wijkopslag. Die kosten bestaan immers uit de kabels en trafo’s die je nodig hebt om die ene maximale gebruikspiek te dekken. Vraag is, waar betaal je die opslag dan van?

    Van het verschil tussen de elektriciteitsprijzen op dezelfde dag, wellicht twee, hooguit drie dagen. Je kunt natuurlijk ook proberen om zomerstroom voor de winter te bewaren. De prijsverschillen tussen zomerstroom en winterstroom zijn immers het grootst. Het gevolg is dan wel dat je de accu maar een keer per jaar gebruikt. Dat is niet handig want de grootse kosten van de opslag is het investeren in accu en omvormer. Die moet je terug verdienen in zo kort mogelijke tijd. Deze noodzaak dwingt je tot een hoge gebruiksfrequentie van de accu. De prijsverschillen over de dag in een periode van twee a drie dagen zijn op dit moment niet groter dan € 0.04 per kWh.

    Even verder zoeken naar de mogelijkheden en kosten van elektrochemische elektriciteit opslag geven het volgende inzicht. De goedkoopste vorm is de vorm die ik het minst graag wil hebben. En ik denk vele met mij. Lood/zwavelzuur. En dan kom je nog op € 0,80 per kWh. Wat valt er werkelijk met opslag te verdienen?

  • 20.12.2016 - 17:14 uur | Mark Bouwmeester

    Maar het is toch niet het doel om tesla wall te realiseren?
    RWE verkoopt in Duitsland (geen salderen) al jaren een koelkast-grootte thuis accu bij je zonnepanelen. Kosten effectiever dan de tesla wall, maar niet zo mooi design.
    Nog kosten effectiever is het om decentraal in het net voor wijken een opslag te realiseren. Dus blijven leveren en terugleveren. Maar in de wijk balanceren.
    Voorlopig zijn er nog altijd veel meer conventionele centrales die de stroom maken dan de intermitterende zon en wind en is het nog altijd het kosten effectiefst om de centrales te laten afregelen en opregelen, afschakelen en bijspringen. Voorlopig nog geen business case voor opslag, ten zij congestie de referentie is (zoals in Zeeland).

  • 20.12.2016 - 16:04 uur | Carel Anink

    Koen Weijand en Jos Schalks in jullie reactie noemen jullie ammoniak als opslag middel. Daarom toch nog maar eens het onderstaande sommetje.
    Om één kg NH3 (ammoniak) te maken is 176 gram H2 (waterstof) nodig waarvan de verbrandingswaarde 25 MJ is. H2 maken uit elektriciteit gaat met een rendement van ca. 93 %, dat is incl. compressie voor opslag en of transport. Er is dus 26,9 MJ nodig voor 176 gram H2. Er is ook nog energie nodig om de N2 (stikstof) uit de lucht te halen, ca. 0.3 MJ per 824 gram N2 die nodig is voor één kg NH3. Daarnaast is er 1,2 MJ nodig om van waterstof en stikstof ammoniak te maken. Per saldo is er 28.4 MJ duurzame elektriciteit nodig voor de productie van één kg NH3. De verbrandingswaarde van één kg NH3 is 17,18 MJ.
    Als een STEG op NH3 net zo goed draait als op aardgas dan zal het rendement in de buurt van 58 % liggen. Per kg NH3 levert de STEG dan 9,96 MJ elektriciteit. Dat betekend dat er 35 % van de duurzame elektriciteit na opslag over is om aan het net te leveren.
    Daarbij komen nog de investeringen in de waterstof- en ammoniakfabriek. Waarbij aangetekend dat de waterstoffabriek alleen kan werken als er elektriciteit over is. De bedrijfstijd zal daardoor aanzienlijk korter zijn dan de 8.000 uur per jaar die dergelijke installaties normaal hebben. Duur grapje.
    P.S. Als je ammoniak als autobrandstof gebruik zal ca. 18 % van de oorspronkelijke duurzame elektriciteit je automobiel voortstuwen.

  • 20.12.2016 - 15:18 uur | Carel Anink

    Het idee om met accu’s het verschil in de tijdstippen van productie van zonnestroom en de consumptie ervan te overbruggen klink interessant maar is het ook realistisch. Even zoeken op internet brengt het volgende naar boven. Tesla brengt een accu voor huishoudelijk gebruik op de markt met een opslagcapaciteit van 7 kWh tegen een prijs van $ 3.000. Geïnstalleerd in Nederland moet je rekenen op een investering van € 4.500,- Tesla heeft al ervaring met deze accu’s in hun elektrische auto’s. Daarin gaan ze 160.000 km mee met een actieradius van zeker 450 km. Uitgaande van 400 km actieradius en 200.000 km levensduur (ruimschoots het voordeel van de twijfel) kom je aan 500 keer volledig laden en ontladen. Met deze kennis kunnen we de investeringskosten van de huishoudelijke accu berekenen en dat is € 9 per volledige lading en ontlading. Dat is bij deze accu van 7 kWh dus € 1,28 per kWh. Ruim 5 keer de prijs van het kWh dat je uit het net haalt voor huishoudelijk gebruik. En dat kWh bestaat uit 6 cent voor de elektrische stroom en de rest belastingen en opslagen voor duurzame energie. Bij een iets groter gebruik dan huishoudelijk dalen de belastingen per kWh en kom je aan meer dan 10 keer de prijs van geleverde elektriciteit.
    Voor alle duidelijkheid, als je accu’s gedeeltelijk laadt en ontlaadt gaan ze, in relatie tot het volledige opslagvolume tijdens hun leven, sneller achteruit.
    Conclusie. Een accu voor dit doel is onzin met een verlengsnoer.

  • Johan Bosma
    20.12.2016 - 11:33 uur | Johan Bosma

    Tja, als je zoiets gaat invoeren snijdt het mes aan twee kanten. Bij veel zon/wind krijgt de aanbieder een lage kwh-prijs, maar dan zal een gebruiker ook een lage prijs mogen betalen. Dat is nogal een omslag, want dan gaat het hele verdienmodel vd e-bedrijven op de schop..
    Ik ben van mening dat de e-bedrijven verantwoordelijk zijn voor een betrouwbare e-voorziening, daar hoort ook het balanceren vh net bij! Dus decentrale opslag op bv wijkniveau (overgang laag naar middenspanningsnet bv) en bufferen bij de windturbines. Daar kan ook gewoon geld mee verdiend worden.

  • P. Lomito
    20.12.2016 - 10:51 uur | P. Lomito

    Zoals gezegd is er geen noodzaak om te investeren in opslagcapaciteit, economisch is het sowieso zwaar onrendabel, maar ook energetisch is er geen winst of zelfs verlies. Je leest het goed: er is méér fossiele energie nodig dan er ooit met duurzame energie teruggewonnen kan worden. Het is niet voor niets dat de CO2-uitstoot onverminderd is blijven toenemen ondanks decennialang investeren van jaarlijks honderden miljarden dollars in duurzame opwekking. Allemaal weggegooid geld met geen enkel klimaatresultaat, nog geen honderdste van een graad afkoeling als die al te meten zou zijn.

  • 20.12.2016 - 10:45 uur | jos Schalks

    Typisch weer een verhaal om de kleine man te pakken , het probleem is niet de verhoudingsgewijs kleine zonne en windenergie in het aandeel energieopwekking. De grote niet regelbare centrales zijn de grote verstoorders , als er al opslagcapaciteit nodig is moet die bij de centrales komen, centraal dus en niet decentraal met duizenden kleine snel slijtende accus die de consument op kosten jagen.
    En die netbeheerders mogen maar 1x per maand naar je SLIMME meter kijken en niet 4 x per uur.
    de netbelasting blijft dan laag en er hoeven geen dure aanpassingen uitgevoerd te worden. Amoniak of watestof centrale naast de grote centrales lost dit prima op..

  • koen weijand
    20.12.2016 - 09:31 uur | koen weijand

    op den duur wordt nachtstroom duurder dan dagstroom, want opgeslagen stroom is duur. zolang er nog geen behoorlijke batterijen zijn is opslaan duur. li-ion is een techniek die veel te weining cycli haalt, zelfs al laad je een cel maar tot 3.9V , dan haalt ie nog maar 2000 cycli (80% DOD). lithium titanaat is een veelbelovende ontwikkeling, maar ik zie in het westen weining werk daaraan gebeuren, waarschijnlijk omdat je het niet in een auto of telefoon kunt gebruiken. beter de overtollige stroom opslaan in een andere vorm, bijvoorbeeld in ammoniak, daar kunnen we dan weer op gaan rijden. de powerwall is geen optie, die is na een paar jaar stuk.

  • P. Lomito
    15.12.2016 - 15:59 uur | P. Lomito

    Belangrijkste conclusie is dat we een betrouwbare energievoorziening hebben. Punt. Houden zo!

    Voor die zogenaamd duurzame opwekking is geen noodzaak aanwezig, de uitstoot van antropogene CO2 leidt niet waarschijnlijk tot catastrofale klimaatverandering, die relatie is alleen gelegd in discutabele rekenmodellen waarmee hindcasting nog niet eens mogelijk blijkt. Er is dan ook geen behoefte aan decentrale opslag, ofwel gekke Henkie-batterijen die uitgeleend worden aan de netbeheerder... hoe krom wil je het hebben?

    Dat de salderingsregeling omgebouwd wordt naar stroomdiftar is niet meer dan terecht, de schaamteloze stroomdiefstal door bezitters van zonnepanelen is lang genoeg gefaciliteerd, hoogste tijd voor een dikke streep door die asociale regeling.

    Wat helaas onvermeld blijft in het artikel, het verbaast mij niet, is dat de overheid een groot financieel belang heeft bij de afschaffing van de salderingsregeling die de overheid honderden miljoenen euro's aan inkomsten kost door gederfde inkomsten uit energiebelasting, Opslag Dure Energie en BTW. Niet voor niets is de overheid de drijvende kracht achter de miljarden kostende plaatsing van slimme meters in ruim 7 miljoen woningen en bedrijfspanden. Weet u nog, zonder ingrijpen van de Eerste Kamer zou het weigeren van de slimme meter worden opgevat als een economisch delict, en nu die optie mogelijk is wordt de slimme meter "verkocht" als middel voor energiebesparing, om precies te zijn 1% plusminus 2%...

    Neemt niet weg dat zonnepanelen steeds goedkoper worden en dat netstroom steeds duurder wordt door die duurzame onzin. Voor woningeigenaren wordt het daarom vanzelf interessanter om de benodigde huishoudelijke stroom zelf op te wekken en zelf zoveel mogelijk direct te gebruiken, bijvoorbeeld door een warmtebuffer elektrisch te verwarmen, de woning preventief te koelen in de zomer, de E-bike/scooter/auto op te laden, de wasmachine overdag te draaien en misschien een kleine batterij op te laden voor verlichting in de avond/nacht.