​Energiebesparing, de vergeten milieuregel

Expertartikelen | 308 keer bekeken
​Energiebesparing, de vergeten milieuregel

Energieverbruikers, van middelgroot tot groot, zijn verplicht om besparende maatregelen te nemen als de terugverdientijd onder de vijf jaar ligt. Maar veel gemeenten handhaven dit vrijwel niet. Exsin-adviseur Rick Boerkamp over de ‘vergeten milieuregel’.

Tekst: Rick Boerkamp

Al met de Wet milieubeheer uit 1993 werd energiebesparing in wetgeving opgenomen. Vanaf 2008 is de verplichting energie te besparen in het Activiteitenbesluit te vinden. De invulling ervan schoot echter tekort. Pas in 2013 werd energiebesparing één van de pijlers van het Energieakkoord. Zo zou de besparingsverplichting prioriteit krijgen en kwam er een systematiek van erkende maatregelen.

Erkende maatregelen
Deze concrete lijsten met maatregelen hebben echter geen juridische status. Ze geven duidelijkheid, maar laten veel vrijheid voor zowel het bedrijfsleven als het bevoegd gezag. Ook het kabinet Rutte-II zag dat uiteindelijk in. “De vrijwillige fase is voorbij”, zei minister Kamp eind 2016. Het beleid ontwikkelt zich nu van vrijwillige afspraken naar verplichtende maatregelen. Niet alleen voor de energie-intensieve industrie, ook voor kantooreigenaren. Vanaf 2023 moet elk kantoor minimaal energielabel C hebben.

Twintig extra toezichthouders gaan de lacune in handhaving vullen. Deze energie-inspecteurs houden niet alleen toezicht, maar helpen ook bij besparingsprojecten. In Den Bosch controleerden inspecteurs in vijf jaar tijd 440 grote energieverbruikers. De totale besparing die daaruit voortvloeide staat gelijk aan de jaarproductie van vijf windmolens, zo blijkt uit een evaluatie.

Het uitgangspunt voor de handhaving wordt de lijst met erkende maatregelen, uitgesplitst naar bedrijfstak. Per 1 juli 2017 treden er lijsten in werking voor hotels, restaurants, recreatie- en sportinstellingen, de mobiliteitsbranche, levensmiddelenbranche en de agrarische sector. In 2018 volgt een derde lichting. Ondertussen wordt er een Energie Prestatie Keuring ingesteld, kortweg EPK. Die meet bedrijven door en helpt ze met een besparingsplan. De EPK maakt de voorschriften inzichtelijker en de besparing voorspelbaarder. Voor het toezicht komt een online tool.

Opstart van energietransitie
Het Energieakkoord uit 2013 is nog maar de opstart van de energietransitie. De opgave voor de komende jaren is enorm. Zeker na de klimaattop in Parijs en de Nationale Klimaattop staat de noodzaak en urgentie wel vast. Ondertussen blijft Nederland helaas achterlopen. Het komt er nu op aan. De Nederlandse overheid heeft een belangrijke verantwoordelijkheid. Duidelijke kaders en richtinggevend beleid zijn daarin belangrijk. Bedrijven verleiden én verplichten.

In een tweede energieakkoord (of zelfs in de Klimaatwet) is het zaak energiebesparing bij bedrijven verder op te pakken. Er is zoveel winst te behalen! Niet alleen in energiebesparing en minder uitstoot, maar ook financieel: een lagere energierekening geeft een hogere winstmarge.

Over de auteur: Rick Boerkamp werkt bij Exsin als adviseur Omgeving, specialisatie Milieu. In deze functie voert hij voor omgevingsdiensten en gemeenten controles uit bij bedrijven op de naleving van de regelgeving ten aanzien van energiebesparing. Daarnaast is hij wooncoach in de gemeente Voorst. In die rol informeert hij bewoners over energiebesparing.

Foto: Een zwembad kan veel energie besparen met haar installaties (foto Gelderse Omgevingsdiensten)

Bron: Exsin, 31-mei-17

Redactie Ensoc, 2-jun-17

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Meld jezelf nu aan voor de Ensoc nieuwsbrief en ontvang het laatste nieuws, trends en aanbiedingen.

Reacties (1)

Reageren
  • P. Lomito
    02.06.2017 - 12:26 uur | P. Lomito

    Na de uitstap van de VS uit het Klimaatakkoord van Parijs is praktisch gezien de bodem onder het akkoord weggeslagen, de weg is nu open voor andere grote landen om zonder gezichtsverlies uit het akkoord te stappen en het heeft weinig zin om hier met de investering van honderden miljarden euro's aan CO2-reductiemaatregelen te doen terwijl daar de CO2-uitstoot gewoon verder doorgroeit.

    Maar afgezien van dat dwaze AGW-sprookje is het wél zinvol om rustig verder te gaan met verbetering van energie-efficiency, vooral rustig omdat de investeringen fors zijn en het beste uitgevoerd kunnen worden op natuurlijke momenten: gepland groot onderhoud en vervanging na einde economische/technische levensduur. Dat gejaag van de overheid is zinloos en kapitaalverspillend, en wordt dan ook genegeerd door het bedrijfsleven dat echt wel op de hoogte is van de besparingen die mogelijk zijn met nieuwe machines/installaties/gebouwen en of het rendabel is om een maatregel eerder uit te voeren. De overheid gaat hiermee op de stoel van de ondernemer zitten onder het mom van een urgentie die niet op feiten gebaseerd is.